Maaike is een zorgheld: zij is onderdeel van het coronateam van Vérian

Verzorgen zit wijkverpleegkundige Maaike Strikwerda in het bloed. Altijd staat het belang van cliënten en collega’s in het team Centrum Apeldoorn voorop. Ze meldde zich dit voorjaar zelfs aan voor een speciaal coronateam: “Maar mijn eigen leven staat eigenlijk nog steeds een beetje on hold.”

Maaike verleent zorg bij mensen thuis. Ze helpt cliënten met wassen en aankleden, verzorgt wonden, regelt de inname van medicijnen en verleent terminale zorg. Daarnaast stuurt ze het wijkteam aan dat deze zorg verleent. Maaike meldde zich dit voorjaar aan voor één van de coronateams die Vérian in allerijl opzette. Deze teams verleenden zorg aan cliënten die besmet waren of bij wie een verdenking daarvan was.

“Soms wilde ik van nijd over de schutting klimmen.”

“Ik heb daar samen met mijn man vooraf goed over nagedacht”, blikt ze terug. “Ik heb een gezin en we hebben een 95-jarige tante die we ondersteunen. Door mijn ervaring met dit virus ben je extra voorzichtig, je wilt absoluut geen dierbaren en cliënten besmetten. Mijn gezin heeft zich maanden aangepast aan mijn werk; we kwamen nergens. Dan is het moeilijk als je achterburen een tuin vol visite hebben zonder afstand te houden. Soms wilde ik van nijd over de schutting klimmen.”

Privé voorzichtiger

Maaike en haar gezin zijn zich dus vanaf het begin bewust van de gevaren van het virus. “De verschijnselen verrassen me. Je kunt niet varen op ervaring, dit ziektebeeld verloopt onvoorspelbaar. Het maakt je in je privéleven waakzaam. Na de eerste golf zijn de coronateams opgeheven en ben ik teruggekeerd naar mijn wijkteam. Toch blijf ik bang dat ik mensen ongemerkt besmet, dus mijn leven staat eigenlijk nog steeds on hold. Ook nu andere collega’s zich inzetten in het coronateam, dat door de tweede golf helaas weer nodig is.”

Lichtpuntjes

Gelukkig ziet Maaike ook lichtpuntjes. “Ik kwam laatst op straat een meneer tegen die ik vanuit het coronateam verpleegd heb. Hij herkende me niet zonder mijn beschermende pak en vertelde dat zijn vrouw en hij goed waren opgeknapt. Ik kreeg een tijdje terug zelfs een privé-pianoconcert van een cliënt, omdat hij zo blij met me was. Ik vind het ontzettend lief dat cliënten bezorgd zijn om ons, terwijl wij dat juist om hen zijn. Ik krijg soms te horen: ‘Ik wil jou niet besmetten, ik doe ook mijn mondkapje op hoor!’ Dat geeft mij kracht om door te gaan.”

Dit interview is tussen vrijdag 13 november en 11 december afgenomen.

Om In Apeldoorn goed te laten functioneren gebruiken wij cookies.
Als je onze site gebruikt, gaan wij ervan uit dat je akkoord gaat met het gebruik hiervan.